ನಿನ್ನೆ ಜೂನ್‌ 8. ನನ್ನ ಎರಡನೆ ಮಗ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ. ಸೂರ್ಯ ಅಪ್ಪಟ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಜೂನ್‌ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನೋ ಅಥವಾ ಜೂನ್‌ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿ ಆದನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ! ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಕ್ಕರೆಯ ಹುಡುಗ. ಪರಿಸರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಪಾಠ ಹೇಳುವವನು ಎಂದರೆ 23ರ ಪೋರ ಸೂರ್ಯ ಎನ್ನಲು ನನಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ. ಅವನಿಗೆ ಪರಿಸರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿ ಬದಲಾದ ಬಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವಂತದ್ದು.
ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದವರಿಗೆಲ್ಲ ತನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದನ್ನು, ತಾನು ಆಚರಿಸುವುದನ್ನು ಅವರು ಕೇಳಲಿ, ಬಿಡಲಿ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂಬಂತೆ ಅವರ ಮುಂದೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಬರುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಅವರ ನಿತ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದರೂ ಖಂಡಿತಾ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆತ ಕೇವಲ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವವನಲ್ಲ, 99% ಆಚರಣೆ ಕೂಡಾ ಮಾಡುತ್ತ ತನ್ನ ನಡತೆಯಿಂದಲೇ ಇತರರಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ನಮ್ಮ ಪರಿಸರ, ಅದರ ಭೀಕರವಾಗುತ್ತಿರುವ ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಅರಿತ ಅವನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪರಿಸರದ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಮಾರಕ? ಯಾವುದು ಪೂರಕ? ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿದೆ.
ನನ್ನ ಮಗ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರತಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಪರಿಸರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಜ್ಞಾನಿಯಾಗುವ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೂ ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಅಪ್ಪ- ಅಮ್ಮನ ಒತ್ತಾಸೆಯ ಮೇರೆಗೆ ರಾಮಯ್ಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಕನ್ನಡ ಮೀಡಿಯಂನ ಸೀಟ್‌ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ನಡೆ-ನುಡಿ-ಓದಿನಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆದು ಯಶಸ್ವಿ ಇಂಜನೀಯರ್‌ ಆಗಿ; ಮನೆಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಿ; ಎಲ್ಲರ ಕೈಮುದ್ದಾಗಿ; ಅವನ ಅಭಿಲಾಷೆಯಂತೆ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ ಎನ್ನಲೇಬೇಕು. ನಮಗೂ ಇಂಜನೀಯರಿಂಗ್‌ ಓದಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟರ್‌ ಹಾಕಿದಾಗ; ಅವನ ಕೈಗೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸಿಕ್ಕು ಅವನು ಅದರಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಪರಿಣಿತನಾಗಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾಯ್ತು. ಅವನ ಅಣ್ಣ ಚಿನ್ಮಯನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಒತ್ತಾಸೆಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕತ್ತು. ಚಿಕ್ಕವರಿರುವಾಗಲೇ ಶಾಲೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಖಾಯಂ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌, ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆ ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವಂತಾದರು. ಅಪ್ಪನ ಆಶಯದಂತೆ ಯಾವುದೇ ಅಂಕ, ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಒತ್ತಡವಿಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಕಾಡು ಮರದಂತೆ ಬೆಳಕನ್ನರಸುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.....
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಟ್ಯೂಶನ್‌ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಸಿಇಟಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಪಡೆದು ಸೂರ್ಯ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಮಯ್ಯ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೀಟ್‌ ಪಡೆದಿದ್ದ. ಹವ್ಯಕ ಹಾಸ್ಟೇಲ್‌ನಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಸರ್ಕಾರಿ ಬಸ್‌ನಲ್ಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹಾಸ್ಟೇಲ್‌ಗೆ ಯಾವುದೇ ಪಾರ್ಸಲ್‌ ತರಿಸದೇ ಅಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಅಥವಾ ಬೇಕಾದರೆ ಹೊಟೆಲ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಕಾರಣ ಪಾರ್ಸಲ್‌ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌! ಹಾಗೇ ಪ್ಯಾಕ್ಡ್‌ ಫುಡ್‌ ಯಾವುದನ್ನೂ ತರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮಗೂ ತರಲು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮ ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ ಕವರ್‌, ಡಬ್ಬಿ ಎಲ್ಲವೂ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಡೀ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಇಂಜನೀಯರಿಂಗ್‌ ಓದಿಗೆ ಕಾಲೇಜು ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗ ಅಣ್ಣನ ಜೊತೆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಬಟ್ಟೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೆ ಒಂದೂ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಜೊತೆ ಚಪ್ಪಲಿ. ಹರಿದು ಹೋದರೂ ಬಿಡದೇ ಒಂದೇ ಕಾಲೇಜ್‌ ಬ್ಯಾಗ್! ತನ್ನ ತಾಟು, ತಟ್ಟೆ, ಬಟ್ಟೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ತಾನೇ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಈಗಲೂ ಅದು ಮುಂದುವರಿದೇ ಇದೆ.......
ಹೀಗೇ ನನ್ನ ಕಿರಿಯ ಮಗ ಸೂರ್ಯನ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಪುಟಗಳೇ ಸಾಲದು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪಾಠವಿದೆ....
ಹಾಗೇ ಅವನ ಅಣ್ಣ ಚಿನ್ಮಯನ ಕತೆಯ ಚಿತ್ರಣವೇ ಬೇರೆ. ಅವನು ಸಣ್ಣವನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಠ, ಪುಂಡು, ರಗಳೆ, ರಂಪಾಟ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ. ಅಪಾರ ಪ್ರತಿಭೆ ಅವನದು. ಸದಾ ಸಂಚಾರಿ. ಡಿಗ್ರಿಯನ್ನೂ ಮುಗಿಸದ ಪೋರ ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 4-5 ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ದೇಶ-ವಿದೇಶ ಸುತ್ತಾಡಿ, ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದು ಮತ್ತೂ ಕನಸು ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಅನುಭವದ ಗಣಿಯಾದ ಅವನ ಕತೆ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ!
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ಮಾಸದ ಈ ದಿನ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿ ಮಗನನ್ನು ಹಡೆದ ನನ್ನ ಕನಸು ಇಷ್ಟೇ. ಪರಿಸರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಪರಿತಪಿಸಲು ಸೂರ್ಯನಂತಹ ಯುವಕರು, ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದೆ ಬಂದರೆ; ದೊಡ್ಡವರಾದ ನಾವು ಕಳೆದ ೫೦ ವರ್ಷಗಳ ಈಚೆಗೆ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವರೆನ್ನಲಾದ ಅಪಚಾರಕ್ಕೆ ತಡೆಯಾಗಿ; ಅವರು ಅವರ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಪರಿಸರದ ನೈಜ ಚಿತ್ರಣ ಕಾದಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ ಬಿಡುವಾದಾಗ ಅವನ ಪರಿಸರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಅವನ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿದೆ. ನೀವೂ ಅರಿತು ನಿಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆಯಿರಿ.
ಅಲ್ಲದೇ ನಮಗಾಗಿಯೇ ಇರುವ ಪರಿಸರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೊಣೆ ನಮ್ಮದೇ ಆಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಈ ಪರಿಸರವನ್ನು ಕಾದುಕೊಂಡು ಮುನ್ನಡೆಯಲೇಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ ಈಗ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಶುಭಹಾರೈಕೆ ಬೇಡುತ್ತೇನೆ.......
ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು
ಕಾಮೆಂಟ್‌ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ