ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಗ happy maother's day ಅಂತ ನೆನಪು ಮಾಡಿದ. ಇಡೀ ದಿನ ಅಮ್ಮನ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೆಂದೇ ಹುಟ್ಟಿದವಳಂತೆ ಇದ್ದಳು ನನ್ನ ಅಮ್ಮ. ಅಂದರೆ ಆಯಿ. ಇಡೀ ದಿನ ಕೈಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕರ್ತವ್ಯವೆಂಬಂತೆ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವಳು ಅವಳು. 74 ವರ್ಷದ ನನ್ನ ಆಯಿ 84 ವರ್ಷವಾದಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಪೂರ್ತಿ ಸವೆದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದು ವೈದ್ಯರ ಅಂಬೋಣ.
ಮಕ್ಕಳು, ಸೊಸೆಯಂದಿರು, ಅಳಿಯಂದಿರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೇ ಎಲ್ಲರೂ ಅವಳ ಸೇವೆಗೆ ಸದಾ ಸಿದ್ಧ. ಸಾಕಷ್ಟು ಡಾಕ್ಟರ್, ಔಷಧ ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲ..... ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದರೂ ಈಗ ಅವಳಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ!
ನಿಜ. ಎಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಹಾಡು-ನಾಟಕ ನೋಡಿದರೆ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಪೂರ್ತಿ ಹಲ್ಲನ್ನು ಕಾಣಿಸಿ ಬಾಯ್ತುಂಬಾ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಈಗ ನಗುವೇ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ದೇಹ ಎಲುಬಿನ ಹಂದರವಾಗಿದೆ. ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಡೊಂಕಾಗಿದೆ. ಬಾಗಿದೆ. ನೋವು ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ಹಿಂಡತೊಡಗಿದೆ..... ಅವಳಿಗೆ ಜೀವನ ಸಾಕೋ ಸಾಕು ಎನ್ನುವಂತಾಗಿದೆ.
ಆಯಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ ಸವೆದು ಹೀಗಾದರೆ ಈಗ ನಮಗೆ ಮೈಗಳ್ಳತನವೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಆದರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ದೇಹ ಹಗುರಾಗಿ ಆಹಾ ಎನಿಸುವುದು ಮಾಡಿದಾಗಲೇ ತಿಳಿಯುವುದು. ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ನನಗೆ ನಿನ್ನೆ ಎಡಕಾಲಿನ ಎರಡು ಬೆರಳುಗಳು ತಾನಾಗೇ ಅದುರುತ್ತಿದ್ದವು. ಪದೇ ಪದೇ ಆಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಭಯವಾಯ್ತು ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಬಂತು ಅಂತ! ಬಿಡದೇ ಬೆರಳಿನ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡಿದೆ. ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಇಡೀ ಮನೆಯನ್ನು ಗುಡಿಸಿದೆ. ಒರೆಸಿದೆ. ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತ ಮಾಡುತ್ತ ಕಾಲು ಮರೆತೇ ಹೋಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಈಗಲೇ(ರಾತ್ರಿ 8.10) ಮಲಗಿದರೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುವಷ್ಟು ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತು. ಆಯಿಯ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಇಂದು ತುಂಬಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕಿ, ಕಸ ಗುಡಿಸಿ, ಗಿಡಗಳಿಗೆ ನೀರು ಹಾಕಿ, 5 ಜನರಿಗೆ ದೋಸೆ-ಚಟ್ನಿ ಮಾವಿನಹಣ್ಣಿನ ರಸಾಯನ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಚಹಾ-ಕಷಾಯ, ಪೊಮ್ಮನಿಗೆ ಚಹಾ ತಿಂಡಿ, ಮಧ್ಯೆ 1 ತಾಸು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಹೊರಗಡೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ಅಪ್ಪ, ಮಗನಿಗೆ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿ,
ಊಟಕ್ಕೆ ಅಲಸಂದೆ ಸಾಂಬಾರ್, ಕರಬಲ ಹಣ್ಣಿನ ಅಪ್ಪೆಹುಳಿ,
50 ಕೆ.ಜಿ. ಅಕ್ಕಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡಿ ವರ್ಷವಾದರೂ ಹಾಳಾಗದಂತೆ ಡಬ್ಬಿ ತುಂಬಿ, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಂಗೆ ಮರದ ಹೂಗಳನ್ನು ಮೂರು ಚೀಲ ತುಂಬಿ, ರಾತ್ರೆ ಮಗನ ಪ್ರಯಾಣದ ಡಬ್ಬಿಗೆಂದು ಬಟಾಣಿ ರೈಸ್ ಬಾತ್ ಮಾಡಿ, ಪಾತ್ರೆ ವಸ್ತ್ರ ತೊಳೆದು..... ಹೀಗೇ ಮುಗಿಯಲಾರದ ಕೆಲಸ..... ಖುಷಿಯಿಂದಲೇ ಮಾಡಿದೆ.
ಪ್ರತಿದಿನ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ, ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ನನ್ನ ಅಡುಗೆ ರೆಸಿಪಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಾದಿಡಬೇಕೆಂದು ಇನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದೆ.
ದೇಹ ಸವಕಳಿ ಆಗುವಷ್ಟು ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಳುಪದೇ ಉಬ್ಬುತ್ತಲೇ ಹೋಗಲು ಬಿಡಬಾರದೆಂಬ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನಾದರೂ ಕೊಡು ತಾಯಿ ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತಾ "ವಿಶ್ವ ಅಮ್ಮಂದಿರ ದಿನ" ಆಯಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದೆ......
ಹೇಳುವುದು ತುಂಬಾ ಇದೆ. ಬಿಡುವಾದಾಗ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯುವೆ.....
ನಿಜ. ನನ್ನ ಯಜಮಾನರಾದ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಹೆಬ್ಬಾರರು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಬಿಡದೇ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ! ಓದು, ಅನುಭವ, ಅಭಿನಯ, ಆಟ, ಪಾಠ, ನಾಟಕ, ಕತೆ, ಕವಿತೆ, ಭಾಷಣ, ಭಾಷಾಂತರ, ಬರಹ, ಬದುಕು........ ಹೀಗೇ ಅವರ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಕೇಳಿದರೆ, ಕರೆದರೆ, ಅವರ ಜೊತೆ ಒಡನಾಡಿದರೆ ಕಲಿಯುವುದು, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟಿದೆ. ತಾನಾಗಿ ಅವರು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ..... ಕೊಂಚ ತಿಳಿದವರೂ ಇಂದು ಫೇಸ್ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಾಪ್, ಯೂಟ್ಯೂಬ್ಗಳಂತಹ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಮಾಧ್ಯಮ ಅರಿತು ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈವರೆಗೂ ಹೆಬ್ಬಾರರು ಒಂದೇ ಒಂದು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಪೋಸ್ಟ್, ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ವಿಡಿಯೋ ಅಪ್ಲೋಡ್ ಕೂಡಾ ಮಾಡಿಲ್ಲ ! ಅವರ ವಾಟ್ಸಾಪ್, ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಎಕೌಂಟ್, ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಚಾನೆಲ್ ಕೂಡಾ ಮಕ್ಕಳೇ ಮಾಡಿದ್ದು. ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಮಾಡಿದ ಅವರ ಟಿವಿ ಸಂದರ್ಶನದ ಪ್ರೊಮೋ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕಡತದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಗೆ ಮೊನ್ನೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಬಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಶುಭಹಾರೈಕೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿಯಿಂದ ನಾನು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..... ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದ ವ್ಯಾಯಾಮ-ವಾಕಿಂಗ್ ಎಂದು ಒಂದೂವರೆ ತಾಸು, ಮತ್ತೆ ಮನೆ-ಅಂಗಳ ಕಸ ಗುಡಿಸುವುದು, ತೋಟದ ಕೆಲಸ, ಬಟ್ಟೆತೊಳೆಯುವುದು, ನೀರು ತರುವ...

ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ