ಕನಸಿದೆ.......

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಹಾಗೂ ಹಿಂದಿನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿರುವ 2 ಹೊಂಗೆ ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಹೊಂಗೆ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿ ಸುಮಾರು 8-10 ಕೆ.ಜಿ. ಆಗುವಷ್ಟು ಹೊಂಗೆ ಬೀಜವನ್ನು ಕ್ಯಾನ್ ತುಂಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.  ಹೊಂಗೆ ಕಾಯನ್ನು  ಹೆಕ್ಕಿ, ಒಡೆದು; ಅದರ ಒಳಗಿರುವ ಬಾದಾಮಿಯಂತಹ ಬೀಜವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಗರಿಗರಿಯಾಗುವಂತೆ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸುವುದು ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಕೆಲಸ.  ಹಾಗೇ ಮೊದಲು ಬಿದ್ದ ನೂರಾರು ಹೊಂಗೆ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಗಿಡ ಮಾಡಲು ಆರಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಆದರೆ ಈಗ ಮಳೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಯಿ ಬಿದ್ದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹುಟ್ಟುವ ಪುಟ್ಟ ಹೊಂಗೆ ಗಿಡ, ಹುಣಸೆ ಗಿಡ, ಅಟ್ಲಕಾಯಿ ಗಿಡ, ಮಾವು, ಹಲಸು, ಹೊನ್ನೆ...... ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿ ನನಗೆ ತಲೆಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಕುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ. ಏನು ಮಾಡಲಿ?  ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ನೆಡಲಿ? ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಸಲಿ? 

ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ- 

ತುಂಬಾ ಔಷಧ ಗುಣಗಳಿರುವ ಹೊಂಗೆ, ಹೊನ್ನೆ ಬೆಳೆದರೆ ಎಣ್ಣೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಹೊನ್ನೆಕಾಯಿ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ. ಅಟ್ಲ ಗಿಡ ಬೆಳೆದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಜೇನು ಸಾಕಿದರೆ ಅದರ ಹೂವಿನಿಂದ ಬರುವ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಬಾರೀ ದುಬಾರಿ! ಹೊಂಗೆಮರ ಹೂವಿನಿಂದ ಮೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡಾಗ ಕೂಡ ಜೇನುಹುಳುಗಳ ಸಂಗೀತ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಟ್ಲಕಾಯಿ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯಲು, ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ, ತಲೆ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಶಾಂಪೂ ಮಾಡಲು.... ಹೀಗೇ ತುಂಬಾ ಉಪಯೋಗವಿದೆ. 

ಹುಣಸೆ ಕಾಯಿ-ಹಣ್ಣು-ಚಿಗುರೆಲೆ-ಬೀಜ ಎಲ್ಲವೂ ಅಡುಗೆಗೆ, ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ, ಔಷಧಕ್ಕೆ ಉಪಯುಕ್ತ. 

ಹಲಸಿನ ಎಲೆ ಇಡ್ಲಿ ಮಾಡಲು, ಆಕಳಿಗೆ ಅಜೀರ್ಣವಾದಾಗ ಕಷಾಯ ಮಾಡಲು, ಎಳೆಕಾಯಿ ಅಡುಗೆಗೆ, ಬೆಳೆದ ಕಾಯಿ ಹಪ್ಪಳ-ಚಿಪ್ಸಿಗೆ, ಹಣ್ಣು ಇಡ್ಲಿ-ದೋಸೆ-ಸುಟ್ಟೇವು-ಪಾಯಸಕ್ಕೆ, ಬೀಜ ಹೋಳಿಗೆ-ಸಾಂಬಾರ್-ಬೋಂಡಾ-ಬುಡ್ಡಣ್ಣ...... 

ಮಾವು ಕೂಡಾ ಚಿಗುರೆಲೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬೇರಿನತನಕ ಆಹಾರ, ಔಷಧ, ಉರುವಲಿಗೆ..... 

ಹೀಗೇ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಎಲ್ಲ ಮರದ ಬೀಜ, ಬೇರು, ಕಾಂಡ, ಎಲೆ, ಕಾಯಿ, ಹಣ್ಣು, ನೆರಳು..... ಹೀಗೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಆಹಾರವಾಗಿ-ಔಷಧವಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದೂ ತಿಳಿದು; ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಗಿಡಗಳು ಹಾಗೇ ಹಾಳಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದಿನಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದ ಗಿಡಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಾದಿಟ್ಟ ಖಾಲಿ ಹಾಲಿನ ಪ್ಯಾಕೆಟ್, ಹಿಟ್ಟು-ಸಾಮಾನು ತಂದ ಕೊಟ್ಟೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ತುಂಬಿ ದಿನಕ್ಕೆ 8-10 ಗಿಡಗಳನ್ನಾದರೂ ನೆಟ್ಟು ಬೆಳೆಸುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಕಳೆದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನೆಟ್ಟು ಬೆಳೆಸಿಟ್ಟ ಕೆಲವೊಂದು ಮಾವು, ಬಾದಾಮಿ, ಹಲಸು, ನೇರಳೆ, ಹೊಂಗೆ ಗಿಡಗಳೂ ಹಾಗೇ ಕುಳಿತಿವೆ. ಅವು ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಿ ನೆಲ ಕಾಣುತ್ತವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೆಲಸ. ಅಲ್ಲದೆ ಇದು ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಅಂದುಕೊಂಡು ಈ ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಚಿಕ್ಕು, ಮರುಗಲು, ಬೇವು, ಬೆಟ್ಟದ ನೆಲ್ಲಿ, ರಾಜನೆಲ್ಲಿ, ಸೀತಾಫಲ, ಅಮಟೆ, ಕರಬಲ, ಬಾಳೆ, ಅಡಿಕೆ, ಪಪ್ಪಾಯಿ, ನಿಂಬೆ, ಪೇರಲೆ, ಮಾವು, ಮಾದಲ, ಮೂಸುಂಬಿ, ನುಗ್ಗೆ, ಪಾರಿಜಾತ, ಅನಾನಸ್, ಸಂಪಿಗೆ, ಜ್ಯೂಸ್‌ಫ್ರೂಟ್, ಕೆಸುವು, ಪಂಜರಗಡ್ಡೆ.... ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇನೆ. ಕೆಲವು ಫಲ ನೀಡಿ; ಇಣಚಿ, ಮಂಗ, ಬಾವಲಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ.

     2 - 3 ತಿಂಗಳ ಈಚೆಗೆ ಹೆಬ್ಬಾರರು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ತಂದು ನೆಟ್ಟ 10 ತೆಂಗಿನ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾದ ಬೇಲಿಯಿಲ್ಲದೇ 2-3 ಗಿಡ ಸದ್ಯವೇ ಕಾಡುಹಂದಿಯ ಪಾಲಾಗಿದ್ದು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇರು ಕೊಟ್ಟ ಗಿಡ ಬುಡಮೇಲಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹಂದಿ, ಮೇಲೆ ಮಂಗಗಳ ಕಾಟ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದು; ಗಿಡ ಬೆಳೆಸಿ ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯುವ ರೈತನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. 

ಕಾಡಿನ ಎಲ್ಲ ಮರಗಳು ಎಲೆ ಉದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಬೋಳಾದಾಗ ಹೊಂಗೆ ಮರದ ಎಲ್ಲ ಎಲೆಗಳೂ ಒಮ್ಮೇಲೇ ಚಿಗುರಿ ಆಮ್ಲಜನಕದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸಿ ಕಾಡಿನ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 

ನನಗೆ ‘ಹೊಂಗೆವನ’ ಮಾಡುವ ಕನಸಿದೆ.

ಹಲವಾರು ಜಾತಿಯ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಬೆಳೆಸಿ ‘ಮಿನಿ ಅರಣ್ಯ’ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯಿದೆ. 

ಸುತ್ತಲೂ ಹತ್ತಾರು ಹಣ್ಣಿನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ಪ್ರಾಣಿ - ಪಕ್ಷಿಗಳ ಜೊತೆ ನಾವೂ ತಿನ್ನುವ ಆಸೆಯಿದೆ. 

ಆದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಲು ನೆಲ ಬೇಕು. ನೆಡಲು ಜನ ಬೇಕು. ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಗಿಡ ಬೆಳೆದು ಮರವಾಗುವವರೆಗಾದರೂ ಭದ್ರವಾದ ಬೇಲಿ ಬೇಕು. ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಯೋಚನೆ ಇದ್ದರೂ ಯೋಜನೆಗೆ ಹಣ ಬೇಕು. 

ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯೋಚನೆ ಬಿಟ್ಟು ಇರುವ ಗಿಡ ಬೆಳೆಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿ ಇಟ್ಟರೆ ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಅದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಮರವಾಗಿ ನೆರಳಾಗಬಹುದೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಏನಾಗುತ್ತದೋ ನೋಡಬೇಕು. 

ಕಾಸಿದ್ದರೆ ಕನಸು ಇರುತ್ತಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ! ಆದರೆ ನನಗೀಗ ಕನಸಿದೆ....... ಕಾಸಿಲ್ಲ........!!